اثبات يك نوع توسعه در حائر ، اين بررسى را به پايان برده و گفته است : « امّا حائر ، به گفته بيشتر عالمان شيعه ، حكم ( تخيير ) ظاهراً اختصاص به آن دارد » . شهيد اوّل در كتاب « ذكرى » « 1 » از شيخ نجيب الدين يحيى بن سعيد ، حكايت كرده كه او ، در كتابى كه راجع به احكام سفر نوشته ، به اختيار مسافر ميان قصر و اتمام در موارد چهارگانه ، حتى حائر مقدس ، فتوا داده است ؛ چون حديثى كه به دست ما رسيده ، حرم امام حسين ( ع ) را مطرح و اندازهء آن را ، پنج فرسخ ، چهار فرسخ و يك فرسخ ، تعيين كرده است . شهيد اوّل گفته ، تمام اين محدوده تا مسافت پنج فرسخى ، حرم است ؛ هرچند در فضيلت متفاوت است و بعيد نيست ، اين چنين باشد ؛ چه اينكه شيخ وكلينى ، به سند ضعيفى از امام صادق ( ع ) ، روايت كرده‌اند كه فرمود : هرگاه به زيارت امام حسين ( ع ) آمدى ، در ساحل فرات غسل كن و لباس پاكيزه خود را بپوش ، سپس پابرهنه روانه شو كه تو ، در حرمى از حرم‌هاى خدا و پيامبرش مىباشى . . . . و در حديثى مرسل « 2 » ، از آن حضرت نقل كرده‌اند كه فرمود : « حرم امام حسين ( ع ) ، يك فرسخ از چهار طرف قبر شريف است » . و در حديث ديگرى با سند ضعيف ، روايت كرده‌اند كه فرمود : حرم امام حسين ( ع ) چهار فرسخ ، از چهار طرف قبر شريف او است و احتياط اين است كه نماز ، در حائر ، كامل اقامه گردد و در غير حائر ، بايد شكسته به جاى آورده شود . در خصوص اندازه حائر ، ابن ادريس گفته است :

--> ( 1 ) . كتاب فقهى ذكرى ، نوشته شهيد اوّل . ( 2 ) . حديث مرسل به حديثى گفته مىشود كه نام تمام يا برخى از راويان از سند حذف شده باشد . مترجم .